ندانم شوق احرام چه گلشن در نظر دارد

ز خود غیر از گرفتاری برون افکندم از دامش

هوای جستجوی وصل برد اندیشه ما را

به آن عالم که می باید شنید از خویش پیغامش

بهار از رنگ و بو عمریست گم کرده ست آرامش

به زیر چرخ منشین گر تنزه مدعا باشد

عرقها بر چکیدن مایل است از سقف حمامش