اثر وا می کند از کیفیت برجیس و بهرامش

به زیر چرخ منشین گر تنزه مدعا باشد

عرقها بر چکیدن مایل است از سقف حمامش

ز دور آسمان گر سعد و نحسی در گمان داری

دو عالم عیش و یک دم کلفت مردن نمی ارزد

حذر از الفت صبحی که باشد در نظر شامش

سماجت پیشه یکسر منع را ترغیب می داند