چه ممکن است نچیند تری جبین مروت

بلندیی که به پستی کشد ز سر فکنیمش

به غیر خجلت احباب عرض شکوه چه دارد

گلاب نیست که بر روی یکدگر فکنیمش

ز سر فکندن شاخی که از تبر فکنیمش

ز ضبط ناله به دل رحم کرده ایم وگرنه

جهان کجاست که آتش به خشک و تر فکنیمش