سری به سجده پیری رسانده ایم که شاید

جهان کجاست که آتش به خشک و تر فکنیمش

غنیمت است دو روزی حضور پیکر خاکی

جز این لباس چه پوشیم اگر ز بر فکنیمش

ز نقش پا قدمی چند پیشتر فکنیمش

حریف دعوی دیگر کجاست جرات بیدل

به پای فیل فتد گر به پشه در فکنیمش