طینت دانا و بیباکی خطاست

می زند بر سنگ و می گوید: خموش

بس که گرم آهنگ ساز وحشتم

نقش پایم چون جرس دارد خروش

چشمه آیینه را محو است جوش

جمع نتوان کرد با هم عشق و صبر

راست ناید میکشی با ضبط هوش