حضور آفتاب از سایه گرد عجز می چیند

که عنقا هم غم بی آشیانی کرد عنقایش

اگرکام امیدی بر نگرداند می هستی

توان پیمانه پرکرد از شکست رنگ مینایش

زپستی تا برون آیی نگاهی کن به بالایش

فزودنها نقاب وحشت است اجزای امکان را

نیابی جز شرر سنگی که بشکافی معمایش