شوق دیدارم به هر آیینه توفان می کند

همچو شبنم درگداز خجلتم از چشم خویش

بس که در یاد نگاهت سرمه شد اجزای من

کس نمی خواهد جدا یک ساعتم از چشم خویش

عالمی دارد سراغ حیرتم از چشم خویش

جوهر بینش خسک ریز بساط کس مباد

می پرد چول شمع رنگ طاقتم از چشم خویش