به رنگ شمع در این انجمن جهانی را

بده غبار دو عالم به باد جستن خویش

خموش گشتم و سیر بهار دل کردم

در بهشت گشودم چو لب ز بستن خویش

به سر دواند هوای ز پا نشستن خویش

خیال دوست به هر لوح نقش نتوان بست

به آب حیرت آیینه هست شستن خویش