آه از قناعتی که کشد بی نیاز حرص

پرکوته است دست به هر سو دراز حرص

غیر از گره به رشته نبسته است ساز حرص

عزلت گزیده ایم و به صد کوچه می تپیم

در رنگ آبرو زرت ازکیسه می رود

انجام شمع بین و مپرس از گداز حرص

خاکیم و هرچه گل کند از ما غنیمت است