گرپا خورد ز نقش قدم سر فراز حرص

آثار شرم از نظر خلق برده اند

خاکی مگر شود شره چشم باز حرص

از طبع دون هنوز به پستی نمی رسد

دامن نچیده ایمن از آلودگی مباش

کاین مزبله پر است ز بول و براز حرص

آنجاکه عافیت طلبی عزم جست و جوست