عالمی اسباب بر هم چید و زین دریا گذشت

آب شد سعی نفس جان شما و جان حرص

تا به کی باشد کسی سودایی سود و زیان

تخته می گردد به یک خشت لحد دکان حرص

تا نفس داری تو هم پل بند از سامان حرص

خاک هم از شوخی ابرام دام آسوده نیست

از تصنع کیست پوشد چشم بی مژگان حرص