اینجا گذشته است ز عنقا همای فیض

از صبح این چمن نکشی ساغر فریب

خمیازه موج می زند از خنده های فیض

نام کرم اگر شنوی در جهان بس است

حشر هوس ز شور کرم گرد می کند

امن است هرکجا به میان نیست پای فیض

اقبال ظلم پایه به اوجی رسانده است