آخر به خواب مرگ کشد صبح پیریت

گلزار غیر ابر ندارد لوای فیض

عمری ست درکمینگه ساز خموشی ام

چین کرده است ناله کمند رسای فیض

افسون لغزش مژه دارد صفای فیض

آغوش صبح می کند اینجا وداع شب

بیدل بقدر نفی تو خالیست جای فیض