به جلوه خوردم از اندیشه نقاب غلط

جهان ز جوش غبار من آنقدر آشفت

که راه خانه خود کرد آفتاب غلط

نداشت آینه ای موج آب غیر محیط

برون دایره مرکز چه آبرو دارد

نبست عشق سرم را به آن رکاب غلط

به فرق حاصل این دشت خاک می بایست