چو نقوش معنی روشنی که شود به کاغذ نم غلط

من و مای مکتب آب وگل ستم است اگر کندت خجل

به ندامت ابدی مکش سبقی که گشته دو دم غلط

خط سرنوشت من آب شد ز تراوش عرق حیا

اگر آبم آب رخ گهر و گر آتش آتش سنگ زر

به تو آشنا نی ام آنقدر که دویی کند به خودم غلط

من بیدل اینقدر از جنون به خیال هرزه تنیده ام