گر شوی بر آبروی خویش چون گوهر محیط

هرکسی را در خور اسباب تشویش است و بس

از هجوم موج بر خود می کشد لشکر محیط

عالمی را می کشی زیر نگین اعتبار

قابل تحریر اشکم نیست طومار دگر

صفحه واری شاید از توفان کند مسطر محیط

عزت و خواری غبار ساحل تمییز ماست