موج تا باقیست دستی می زند بر سرمحیط

عزت و خواری غبار ساحل تمییز ماست

ورنه از کف فرق نگرفته است تا عنبر محیط

بی ندامت نیست هستی هر قدر بالد نفس

بیدل از وضع قناعت بار دوش کس نی ام

کشتی ما چون صدف گیرد به سرکمتر محیط