در طلسم گوهر من نیست بی لنگر محیط

چون به عزلت خو گرفتی فکر آزادی خطاست

آب گوهر گشته نتواند شدن دیگر محیط

چشم حیران مرا آیینه ای فهمیده است

محرم او کیست ، گرد خویش می گردیده باش

حلقه ای دارد ز گردابت برون در محیط

دستگاه مستی ارباب معنی باده نیست