عرفی
غزلها
عرفی شیرازی / غزلها
فهرست متن
اشعار و آثار
211غزل شماره ۲۱۱ - چه مهربان به سفر شد، چه تند قهر آمد...غزلچه مهربان به سفر شد، چه تند قهر آمد←212غزل شماره ۲۱۲ - مستان عشق خانه در آتش گرفته اند...غزلمستان عشق خانه در آتش گرفته اند←213غزل شماره ۲۱۳ - تا قدم بر اثر نام و نشان خواهد بود...غزلتا قدم بر اثر نام و نشان خواهد بود←214غزل شماره ۲۱۴ - کسی که دل به وفای تو عشوه کیش نهاد...غزلکسی که دل به وفای تو عشوه کیش نهاد←215غزل شماره ۲۱۵ - زندانی شوق تو به گلزار نگنجد...غزلزندانی شوق تو به گلزار نگنجد←216غزل شماره ۲۱۶ - کجاست فتنه که آن شوخ را سوار کند...غزلکجاست فتنه که آن شوخ را سوار کند←217غزل شماره ۲۱۷ - آنان که غمت مایه افسانه نسازند...غزلآنان که غمت مایه افسانه نسازند←218غزل شماره ۲۱۸ - هر چند دست و پا زدم آشفته تر شدم...غزلهر چند دست و پا زدم آشفته تر شدم←219غزل شماره ۲۱۹ - صد غم دمی بزاید، کانرا سبب نباشد...غزلصد غم دمی بزاید، کانرا سبب نباشد←220غزل شماره ۲۲۰ - خضر اگر بر لب کس منت آبی دارد...غزلخضر اگر بر لب کس منت آبی دارد←221غزل شماره ۲۲۱ - هر زمان در فتنه خوش نامهربانی می شود...غزلهر زمان در فتنه خوش نامهربانی می شود←222غزل شماره ۲۲۲ - عاقلان آدابت آموزند و رسوایت کنند...غزلعاقلان آدابت آموزند و رسوایت کنند←223غزل شماره ۲۲۳ - طریق دلبری تو مگر پری داند...غزلطریق دلبری تو مگر پری داند←224غزل شماره ۲۲۴ - هر که را نشا غیرت به سلامت باید...غزلهر که را نشا غیرت به سلامت باید←225غزل شماره ۲۲۵ - خرد دارالشفای جهل، محنت خانه می سازد...غزلخرد دارالشفای جهل، محنت خانه می سازد←226غزل شماره ۲۲۶ - حدیث عشق جان فرسا بگویید...غزلحدیث عشق جان فرسا بگویید←227غزل شماره ۲۲۷ - در محبت لب خشک و دل تر می خندد...غزلدر محبت لب خشک و دل تر می خندد←228غزل شماره ۲۲۸ - اهل وفا که آتش ما تیز می کنند...غزلاهل وفا که آتش ما تیز می کنند←229غزل شماره ۲۲۹ - که دست در خم می زد، که خون ما جوشید...غزلکه دست در خم می زد، که خون ما جوشید←230غزل شماره ۲۳۰ - مدعی باز ملولست و بلایی دارد...غزلمدعی باز ملولست و بلایی دارد←231غزل شماره ۲۳۱ - کرشمه دست در آغوش نوشخند تو باد...غزلکرشمه دست در آغوش نوشخند تو باد←232غزل شماره ۲۳۲ - دوش در دیر مغان بودیم و کس با ما نبود...غزلدوش در دیر مغان بودیم و کس با ما نبود←233غزل شماره ۲۳۳ - روی گرمی کو که داغم باز بوی خون دهد...غزلروی گرمی کو که داغم باز بوی خون دهد←234غزل شماره ۲۳۴ - عرض کردیم به زاهد که ریا نفروشد...غزلعرض کردیم به زاهد که ریا نفروشد←235غزل شماره ۲۳۵ - دارم ز زخم غمزه او لذتی که بود...غزلدارم ز زخم غمزه او لذتی که بود←236غزل شماره ۲۳۶ - با محبت گهر عجز و نیاز افشاند...غزلبا محبت گهر عجز و نیاز افشاند←237غزل شماره ۲۳۷ - برهمن کی ره اسلام از بیم و ستم گیرد...غزلبرهمن کی ره اسلام از بیم و ستم گیرد←238غزل شماره ۲۳۸ - گر دل اهل حقیقت در راز افشاند...غزلگر دل اهل حقیقت در راز افشاند←239غزل شماره ۲۳۹ - آن چنان زآتش بیداد مرا می سوزد...غزلآن چنان زآتش بیداد مرا می سوزد←240غزل شماره ۲۴۰ - آنم که تلخی ام ز غم افزون نوشته اند...غزلآنم که تلخی ام ز غم افزون نوشته اند←