خاقانی
رباعیات
خاقانی / دیوان اشعار / رباعیات
فهرست متن
اشعار و آثار
121رباعی شماره ۱۲۱ - دردی است مرا به دل دوایم بکنید...رباعیدردی است مرا به دل دوایم بکنید←122رباعی شماره ۱۲۲ - دیدی که نسیم نوبهاری بوزید...رباعیدیدی که نسیم نوبهاری بوزید←123رباعی شماره ۱۲۳ - کس همچو من غریب بی یار مباد...رباعیکس همچو من غریب بی یار مباد←124رباعی شماره ۱۲۴ - دریاب که دل برفت و تن هم بنماند...رباعیدریاب که دل برفت و تن هم بنماند←125رباعی شماره ۱۲۵ - آن تن که حساب وصل می راند نماند...رباعیآن تن که حساب وصل می راند نماند←126رباعی شماره ۱۲۶ - هرچند که از خسان جهان سیر آمد...رباعیهرچند که از خسان جهان سیر آمد←127رباعی شماره ۱۲۷ - جانان شد و دل به دست هجرانم داد...رباعیجانان شد و دل به دست هجرانم داد←128رباعی شماره ۱۲۸ - تا عشق به پروانه درآموخته اند...رباعیتا عشق به پروانه درآموخته اند←129رباعی شماره ۱۲۹ - در راه تو گوشم از خبر باز افتاد...رباعیدر راه تو گوشم از خبر باز افتاد←130رباعی شماره ۱۳۰ - هرکس که ز ارباب عبادت باشد...رباعیهرکس که ز ارباب عبادت باشد←131رباعی شماره ۱۳۱ - لعلت چو شکوفه عقد پروین دارد...رباعیلعلت چو شکوفه عقد پروین دارد←132رباعی شماره ۱۳۲ - در باغچه عمر من غم پرورد...رباعیدر باغچه عمر من غم پرورد←133رباعی شماره ۱۳۳ - چون درد تو بر دلم شبیخون آورد...رباعیچون درد تو بر دلم شبیخون آورد←134رباعی شماره ۱۳۴ - بخت ار به تو راه دادنم نتواند...رباعیبخت ار به تو راه دادنم نتواند←135رباعی شماره ۱۳۵ - بخت ار به مراد با توام بنشاند...رباعیبخت ار به مراد با توام بنشاند←136رباعی شماره ۱۳۶ - روزی فلکم بخت بد ار باز آرد...رباعیروزی فلکم بخت بد ار باز آرد←137رباعی شماره ۱۳۷ - معشوقه ز لب آب حیات انگیزد...رباعیمعشوقه ز لب آب حیات انگیزد←138رباعی شماره ۱۳۸ - زلف تو بنفشه ار غلامی فرمود...رباعیزلف تو بنفشه ار غلامی فرمود←139رباعی شماره ۱۳۹ - چون نامه تو نزد من آمد شب بود...رباعیچون نامه تو نزد من آمد شب بود←140رباعی شماره ۱۴۰ - خاقانی از آن کام که یارت ندهد...رباعیخاقانی از آن کام که یارت ندهد←141رباعی شماره ۱۴۱ - امشب نه به کام روزگار است آن مرد...رباعیامشب نه به کام روزگار است آن مرد←142رباعی شماره ۱۴۲ - در باغ شعیب و خضر و موسی نگرید...رباعیدر باغ شعیب و خضر و موسی نگرید←143رباعی شماره ۱۴۳ - گر بد دارد و گر نکو او داند...رباعیگر بد دارد و گر نکو او داند←144رباعی شماره ۱۴۴ - گردی لبت از لبم به بوسی آزرد...رباعیگردی لبت از لبم به بوسی آزرد←145رباعی شماره ۱۴۵ - دندان من ار دوش لبت رنجان کرد...رباعیدندان من ار دوش لبت رنجان کرد←146رباعی شماره ۱۴۶ - رخسار تو را که ماه و گل بنده بود...رباعیرخسار تو را که ماه و گل بنده بود←147رباعی شماره ۱۴۷ - غم شحنه عشق است و بلا انگیزد...رباعیغم شحنه عشق است و بلا انگیزد←148رباعی شماره ۱۴۸ - صد باره وجود را فرو ریخته اند...رباعیصد باره وجود را فرو ریخته اند←149رباعی شماره ۱۴۹ - آهو بودی پلنگ ب دساز مگرد...رباعیآهو بودی پلنگ ب دساز مگرد←150رباعی شماره ۱۵۰ - ای کشته مرا لعل تو مانند بسد...رباعیای کشته مرا لعل تو مانند بسد←