غزل · عطار
غزل شماره ۳۷۶ - در ره عشق تو پایان کس ندید...
1
در ره عشق تو پایان کس ندید
راه بس دور است و پیشان کس ندید
2
گرد کویت چون تواند دید کس
زانکه تو در جانی و جان کس ندید
3
از نهانی کس ندیدت آشکار
وز هویداییت پنهان کس ندید
4
بلعجب دردی است دردت کاندرو
تا قیامت روی درمان کس ندید
5
در خرابات خراب عشق تو
یک حریف آب دندان کس ندید
6
گوهر وصلت از آن در پرده ماند
کز جهان شایسته آن کس ندید
7
در بیابانت ز چندین سوخته
یک نشان از صد هزاران کس ندید
8
بس دل شوریده کاندر راه عشق
جان بداد و روی جانان کس ندید
9
جمله در راهت فرو رفته به خاک
بوالعجب تر زین بیابان کس ندید
10
خون خور ای عطار و تن در صبر ده
کانچه می جویی تو آسان کس ندید