غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۵۲ - پادشاه و پادشاهی ما و درویشی ما...
1
پادشاه و پادشاهی ما و درویشی ما
عاقلان و آشنائی ما و بی خویشی ما
2
در میان عشقبازان ما کمیم از هر یکی
از کمی ماست در عالم همه بیشی ما
3
خواجه گر دارد غنا آرد غنائی بر غنا
از غنای خواجه خوشتر فقر درویشی ما
4
بنده دلریش سلطانیم و مرهم وصل اوست
عاقبت رحمی کند سلطان به دلریشی ما
5
صورت سید که دیدی آخرش خوانی رواست
معنی او را نگر دریاب این پیشی ما