غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۱۵ - موجیم و حباب هر دو یک آب...
1
موجیم و حباب هر دو یک آب
آبست حجاب آب دریاب
2
آنها که به چشم عقل بینند
بینند خیال غیر در خواب
3
عقل ارچه چراغ بر فروزد
هرگز نرسد به نور مهتاب
4
معشوق خودیم و عاشق خود
عشقست دلیل راه اصحاب
5
آن نقطه بدان که اصل حرفست
یک فصل بخوان ولی ز هر باب
6
ما را نسب است از خداوند
عالی تر از این که راست انساب
7
در بحر محیط عشق غرقیم
مانند حباب و عین ما آب