غزل شماره ۱۳۳ - در کوی خرابات کسی را که مقام است...

در کوی خرابات کسی را که مقام است

در دنیی و در آخرتش جاه تمام است

ما توبه شکستیم و در این قول درستیم

با ساغر می عهد که بستیم مدام است

زان مجلس ما بزم ملوکانه عشق است

ساقی قدیم ماست و شرابی به قوام است

می نوش که در مذهب ما پاک و حلال است

کاین می نه شرابیست که گویند حرام است

گنجینه ما مخزن اسرار الهی است

هر گنج در این کنج که یابی به نظام است

در دور بگردید و نمائید به یاران

رندی که بود چون من سر مست کدام است

بشنو سخن سید رندان خرابات

کامروز در این دور خداوند کلام است