غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۲۲۹ - نور او در جمله اشیاء ظاهر است...
1
نور او در جمله اشیاء ظاهر است
ظاهرش بنگر که بر ما ظاهر است
2
روشنست آئینه عالم تمام
در همه اسما مسما ظاهر است
3
نور روی اوست ما را در نظر
نور آن منظور زیبا ظاهر است
4
باطنت از چشم نابینا ولی
ظاهرا بر چشم بینا ظاهر است
5
در خیال دی و فردا مانده ای
از همه فرد آنکه فردا ظاهر است
6
ما ز دریائیم و دریا عین ما
عین ما در عین دریا ظاهر است
7
نعمه الله ظاهر و باطن بود
باطنش پنهان و پیدا ظاهر است