غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۳۳۹ - بنده ایم و عابد و معبود اوست ...
1
بنده ایم و عابد و معبود اوست
بلکه معدومیم ما موجود اوست
2
گر کسی راهست مقصودی دگر
عارفان را از همه مقصود اوست
3
جود او بخشید عالم را وجود
نیک دریابش که عین جود اوست
4
این و آن نقش خیالی بیش نیست
آنکه هست و باشد و هم بود اوست
5
سر نهاده پیش او بر خاک راه
ساجدیم و حضرت مسجود اوست
6
حکم میخانه به ما انعام کرد
آنکه ما را این عطا فرمود اوست
7
نعمت الله جان به جانان داد و رفت
نزد یاران عاقبت محمود اوست