غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۳۶۱ - میخانه دل طرب سرائیست...
1
میخانه دل طرب سرائیست
خوش بارگهی و خوب جائیست
2
گویند سرخوشیست در وی
هر دم او را ز نو نوائیست
3
آراسته اند خلوت دل
گویا که سرای پادشاهیست
4
می در قدح است و عشق در دل
آبی است لطیف خوش هوائیست
5
دل جام جهان نمای عشق است
یا رب که چه شخص خودنمائیست
6
هر چیز که دیده دید دل خواست
مشکل حالی عجب بلائیست
7
جانم به فدای نعمت الله
کز صحبت او مرا صفائیست