غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۴۷۰ - بیا ای یار و بر اغیار می خند...
1
بیا ای یار و بر اغیار می خند
بنوش این جام و با خمار می خند
2
یکی ایمان گزید و دیگری کفر
تو مومن باش و با کفار می خند
3
یکی با تو نعم گوید یکی لا
تو با اقرار و با انکار می خند
4
چو دنیا نیست ماوای حکومت
دلا بر ریش دنیادار می خند
5
زبان بربند و خامش باش در عشق
مشو بی زار و بر آزاد می خند
6
بیا چون نعمت الله ناظر حق
ببین دیدار و بر دیدار می خند