غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۵۴۴ - آفتابی به ماه پیدا شد...
1
آفتابی به ماه پیدا شد
صورت و معنئی هویدا شد
2
ظاهر و باطنی به هم بنمود
اول و آخری مهیا شد
3
در همه آینه یکی بیند
دیده روشنی که بینا شد
4
آمد و شد حقیقتا خود نیست
به مجاز است کآمد و یا شد
5
به خرابات رفت خاطر ما
چون از آنجاست باز آنجا شد
6
جان دریا دلم قفس بشکست
مرغ آبی به سوی ماوا شد
7
نعمت الله خدا به ما بخشید
نقد سید به بنده پیدا شد