غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۶۶۷ - پادشه حکم ما روان بنمود...
1
پادشه حکم ما روان بنمود
هم به نام خودش نشان بنمود
2
هر چه در غیب و در شهادت بود
همه ایثار بندگان بنمود
3
در میخانه را گشود به ما
راز پنهان به ما عیان بنمود
4
حکم تاج و کمر به ما بخشید
این عطا او به ما چنان بنمود
5
رو در آئینه دلم بنمود
نام تمثال خویش جان بنمود
6
نقد گنج خزانه اسما
جمله انعام این و آن بنمود
7
نعمت الله در ازل بنواخت
تا ابد میر عاشقان بنمود