غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۶۸۳ - مائیم ایاز و یار محمود...
1
مائیم ایاز و یار محمود
مائیم عباد و دوست معبود
2
دل ذره و مهر یار خورشید
عشق آتش و جان عاشقان عود
3
چون سایه مرا ز خاک برداشت
مهرش چو جمال خویش بنمود
4
بربست زبان ما به حیرت
چون پرده ز روی کار بگشود
5
جز جود وجود مطلق حق
در دار وجود نیست موجود
6
یک جرعه ز درد درد ساقی
خوردیم چنان که بود مقصود
7
مستیم چو سید از می عشق
آسوده شده ز بود و نابود