غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۷۲۲ - ترک می و میخانه به یک بار مگوئید...
1
ترک می و میخانه به یک بار مگوئید
با من سخن از زاهد زنار مگوئید
2
با عشاق سرمست مگوئید ز توبه
ور زانکه بگوئید دگر بار مگوئید
3
رازی است میان من و ساقی خرابات
از یار مپوشید و به اغیار مگوئید
4
با لعل لب او سخن از غنچه مپرسید
با گلشن رویش سخن از خار مگوئید
5
از لعبت ترسا بچه اسلام مجوئید
با زلف بتم قصه زنار مگوئید
6
سری که شنیدید امینید و امانت
دارید نگه بر سر بازار مگوئید
7
از گفته سید غزلی خوش بنویسید
اما سخنش جز بر خمار مگوئید