غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۷۳۹ - عاشقی کو سر به پای ما نهاد...
1
عاشقی کو سر به پای ما نهاد
روی خود در جنت الماوا نهاد
2
از سر دنیی و عقبی درگذشت
هر که پا با ما درین دریا نهاد
3
بر در میخانه هر کو بار یافت
سروری گردید و سر آنجا نهاد
4
کار ما چون از بلا بالا گرفت
مسند والای ما بالا نهاد
5
پانهد بر فرق عالم هر که سر
بر در یکتای بی همتا نهاد
6
رو به مه بنمود نور آفتاب
روشنی در دیده بینا نهاد
7
نعمت الله را به ما انعام کرد
خوان انعامش برای ما نهاد