غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۷۷۶ - عاشقانی که عشق می بازند...
1
عاشقانی که عشق می بازند
عاشقانه به عشق می نازند
2
مطربانه چو در طرب آیند
ساز ما را به لطف بنوازند
3
زده دستی به دامن معشوق
تا سر خود به پاش اندازند
4
گر صدند ار هزار یک باشد
همه با هم یگانه دمسازند
5
رند مستی اگر به دست آرند
جمله با او تمام پردازند
6
این چنین عارفان که می گویم
پاکبازان شهر شیرازند
7
نعمت الله و دوستدارانش
عشق با عاشقان همی بازند