غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۸۰۴ - خاک پاک ما به می بسرشته اند...
1
خاک پاک ما به می بسرشته اند
عنبر ما با گلاب آغشته اند
2
باز یاران بازیاری می کنند
بی تکلف تخم نیکی کشته اند
3
خلعت هر کس بود نوعی دگر
جامه ای پوشند کایشان رشته اند
4
آفرین بر همت صاحبدلان
زانکه جان و دل بجانان هشته اند
5
حکم سید مهر آلش کرده اند
از ولایت این نشان بنوشته اند