غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۰۰۷ - من چنین سرمست یارم سن نجک من سو بله گل...
1
من چنین سرمست یارم سن نجک من سو بله گل
غیرعشقش نیست کارم سن نجک من سویله گل
2
من به عشق او تمامم عاشقان را من امام
رهنمای خاص و عامم سن نجک من سویله گل
3
غرقه دریای عشقم بلبل گویای عشقم
گلشن بویای عشقم سن نجک من سویله گل
4
من به کام دل رسیدم مونس جان را پدیدم
گفتم اسرار و شنیدم سن نجک من سویله گل
5
عشق او ماند به آتش می بسوزد عود دل خوش
گل منی یا قریدش سن نجک من سویله گل
6
یاد او ورد زبانم ورد او درمان جانم
مهر او نور روانم سن نجک من سویله گل
7
بنده خاص خدایم سید هر دو سرایم
من از این مردم جدایم من نجک من سویله گل