غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۰۵۹ - من در این ره نیز بوئی برده ام...
1
من در این ره نیز بوئی برده ام
پیش هر رنگی ز بوئی برده ام
2
گاه جامی گه صراحی آورم
گاه خمی گه سبوئی برده ام
3
بر و بحر عالمی پیموده ام
آب بسیاری بجوئی برده ام
4
از سر زلف پریشان بتم
دل خوشم زیرا که موئی برده ام
5
نسبت رویش به ماهی کرده ام
آبروی ماه روئی برده ام
6
عقل چون گوئی به چوگانش زدم
این چنین گوئی به هوئی برده ام
7
نعمت الله را به یاد آورده ام
لاجرم نام نکوئی برده ام