غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۰۷۰ - سخنی خوش به ذوق می گویم...
1
سخنی خوش به ذوق می گویم
یاری از اهل ذوق می جویم
2
بزم عشق است و خرقه سالوس
عاشقانه مدام می شویم
3
عشق و معشوق و عاشق خویشم
لاجرم غیر خود نمی پویم
4
من و او و تو چون یگانه شدیم
تو منی ای عزیز من اویم
5
آفتابی در آینه بنمود
روشن از نور روی مه رویم
6
روح قدسی خموش خواهد بود
در مقامی که من سخن گویم
7
یک زمان سیدم دمی بنده
گاه سلطان و گاه انجویم