غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۱۰۵ - مطرب خوش نوای رندانم...
1
مطرب خوش نوای رندانم
ساقی بزم باده نوشانم
2
سخن عاشقان اگر خواهی
بشنو از من که خوش همی خوانم
3
جام بر دست و مست و لایعقل
گرد رندان مدام گردانم
4
بزم عشق است مجلس دائم
روز و شب عاشق حریفانم
5
ساغر درد درد می نوشم
به از این خود دوا نمی دانم
6
صورتم موج و معنیم بحر است
ظاهرا این و باطنا آنم
7
می کشم خوان پادشاهانه
نعمت الله رسید مهمانم