غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۱۵۱ - ما آینه در نمد کشیدیم...
1
ما آینه در نمد کشیدیم
دامن ز خودی خود کشیدیم
2
پرگار صفت به گرد نقطه
خط بر سر نیک و بد کشیدیم
3
بودیم حباب و غرقه گشتیم
واحد به سوی احد کشیدیم
4
گرمی به حساب خورد رندی
ما ساغر بی عدد کشیدیم
5
دردی کش کوی می فروشیم
بحر ازل و ابد کشیدیم
6
دردیست به کس نمی توان گفت
آن رنج که از خرد کشیدیم
7
شادی روان نعمت الله
هر دم جامی دو صد کشیدیم