غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۲۰۰ - ما بنده مطلق خدائیم...
1
ما بنده مطلق خدائیم
فرزند یقین مصطفائیم
2
در مجمع انبیا حریفیم
سر حلقه جلمه اولیائیم
3
او با ما ، ما ندیم اوئیم
آیا تو کجا و ما کجائیم
4
مستیم ز شراب وحدت عشق
مستانه سرود می سرائیم
5
تا واصل ذات خویش گشتیم
با هر صفتی دمی سرائیم
6
یک معنی و صدهزار صورت
در دیده خلق می نمائیم
7
سید ز خودی خود فنا شد
والله به خدا که ما خدائیم