غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۲۲۰ - ما عاشق چشم مست عشقیم...
1
ما عاشق چشم مست عشقیم
سرمست می الست عشقیم
2
سودا زدگان باده نوشیم
شوریده و می پرست عشقیم
3
گلدسته باغ لایزالیم
پیوسته چو گل به دست عشقیم
4
از هستی خویش نیست گشتیم
هستیم چنانکه مست عشقیم
5
در خلوت خانه خرابات
رندانه حریف مست عشقیم
6
مائیم که ماهی محیطیم
افتاده به دام شست عشقیم
7
گه سید و گاه بنده باشیم
گه عالی و گاه پست عشقیم