غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۲۹۷ - فرصت غنیمتست غنیمت رها مکن...
1
فرصت غنیمتست غنیمت رها مکن
بشنو نصیحتی و نصیحت رها مکن
2
رندی که از کرم به تو جام شراب داد
شکرش بگو به صدق و کریمت رها مکن
3
گفتی که می روم به سوی کوی می فروش
این نیتی خوش است عزیمت رها مکن
4
در یتیم اگر به کف آری نگاهدار
خوش گوهریست در یتیمت رها مکن
5
یار قدیم خویش نگه دار جاودان
با او بساز و یار قدیمت رها مکن
6
بنده ندیم حضرت سلطان عالمست
ای شاه روزگار ندیمت رها مکن
7
دریاب نعمت الله و با او دمی برآر
خوش نعمت خوشیست نعیمت رها مکن