غزل شماره ۱۳۳۴ - از بود وجود خود فنا شو...

از بود وجود خود فنا شو

رندانه بیا حریف ما شو

خواهی که تو پادشاه باشی

در حضرت پادشه گدا شو

چون اوست نوای بینوایان

دریاب نوا و بینوا شو

در بحر محیط ما قدم نه

با ما بنشین و آشنا شو

از هستی او وجود جوئی

از هستی خویشتن فنا شو

گر بنده حضرت خدائی

چون بنده حضرت خدا شو

خواهی که رسی به نعمت الله

ایمن ز فنا و از بقا شو