غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۳۳۵ - مستانه ز خویشتن فنا شو...
1
مستانه ز خویشتن فنا شو
رندانه بیا حریف ما شو
2
چون هستی اوست هستی ما
بگذر ز خود آ و با خدا شو
3
بر دار فنا بر آ چو منصور
سردار سراچه بقا شو
4
مائیم نوای بینوایان
دریاب نوا و بانوا شو
5
تا چند به گرد بحر گردی
در بحر درآ و آشنا شو
6
میخانه عاشقانه دریاب
فارغ ز وجود دو سرا شو
7
سید شاه است و بنده بنده
شاهی طلبی برو گدا شو