غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۳۹۶ - همچو ما کیست در جهان تشنه...
1
همچو ما کیست در جهان تشنه
بحر جودیم و همچنان تشنه
2
عین آب حیات چشمه ماست
چشمه در چشم ما به جان تشنه
3
می رود آب چشم ما هر سو
ما به هر سو شده روان تشنه
4
خوش کناری پرآب و دیده ماست
ما فتاده در این میان تشنه
5
همه عالم گرفته آب زلال
حیف باشد که تشنگان تشنه
6
آب دریا و تشنه مستسقی
می خورد آب ناتوان تشنه
7
سخن سید است آب حیات
خضر وقت امان به آن تشنه