غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۴۹۴ - در پی عشق روان شو که به جائی برسی...
1
در پی عشق روان شو که به جائی برسی
دردی درد بخور تا به دوائی برسی
2
به سر کوی محبت به صفا باید رفت
باشد آنجا به فقائی به صفائی برسی
3
می و میخانه ما آب و هوای دگر است
خوش بود گر به چنین آب و هوائی برسی
4
نرسی در حرم کعبه مقصود به خود
همرهی جو که در این راه به جائی برسی
5
بینوائی چه کنی برگ و نوائی به کف آر
نعمت الله بطلب تا به نوائی برسی