غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۵۳۹ - تا به کی گرد این جهان گردی...
1
تا به کی گرد این جهان گردی
گرد این خانه جهان گردی
2
مدتی این چنین به سر بردی
وقت آن است کان چنان گردی
3
گنج و گنجینه خوشی یابی
گرچو ما گرد این و آن گردی
4
در خرابات گرد می گردیم
خوش بود گر تو هم روان گردی
5
گر نصیبی ز ذوق ما یابی
مونس جان عاشقان گردی
6
نظری گر کنی به دیده ما
واقف از بحر بیکران گردی
7
نعمت الله را اگر یابی
فارغ از نعمت جهان گردی