غزل · شاه نعمت الله ولی
غزل شماره ۱۵۵۶ - ای عشق بیا که خوش بلائی...
1
ای عشق بیا که خوش بلائی
ای درد مرو مرا دوائی
2
زاهد تو برو به کار خود باش
ساقی تو بیا که جان مائی
3
ای عقل تو زاهدی و ما رند
با هم نکنیم آشنائی
4
مستیم و خراب و لاابالی
ای شاهد سرخوشان کجائی
5
در آینه وجود سید
دیدیم تجلی خدائی