مثنوی · شاه نعمت الله ولی
شماره ۱۶ - گر تو را دردیست رو درمان بجو...
1
گر تو را دردیست رو درمان بجو
ور تو را سریست با مرشد بگو
2
گر نداری مرشدی جویاش باش
چون بدیدی گرد خاک پاش باش
3
دامن او را بگیر و بنده شو
وانگهی در بندگی پاینده شو
4
هرچه فرماید مکن بر وی مزید
تا مریدی گردی و چون بایزید
5
چیست شرط ره سخن بشنودن است
مرده پیر مربی بودنست
6
بی مربی کار کی گردد تمام
مرشدی باید مکمل والسلام